Зоран Вуловиќ - еден од најважните луѓе во регионалната концертна индустрија и прв човек на Long Play
Со Зоран Вуловиќ, првиот човек на концертната агенција Long Play од Белград, една од најважните во регионот, зборувавме за крахот на музичката индустрија, плановите за оваа година, издаваштвото, македонските изведувачи со кои би сакал да работи во иднина, како и за многу луѓе од музичкиот бизнис кои изминатава година не напуштија, но останаа засекогаш во нашите срца.
Вуловиќ, и самиот музичар, автор и член на култниот белградски состав „У Шкрипцу“, изминативе децении се покажа и како извонреден менаџер и организатор на концерти, и претставува исклучителен соговорник кој совршено ги разбира проблемите во музичката индустрија...
Со надеж дека оваа година ќе ни биде подобра од минатата, го чекаме новиот „Арсенал фест“ во Крагуевац и „Pixies“ во Белград веќе следната година, со оглед дека ја откажаа годинашнава турнеја. Кои се другите планови на Long Play за остатокот од годината?
- Поминавме низ многу тежок период, не само Long Play, туку и целата музичка индустрија во светот и во Србија. Повеќе не сум сигурен дали тоа може да се нарече индустрија.Сепак, денот доаѓа по ноќта и мојот впечаток е дека најтешкиот период е зад нас. Очекувам отворање и стартување на концерти од сите формати. Имаме многу планови, но додека сè не започне и не се отвори, остануваат само планови и желби. Long Play во нормално време имаше околу 100 свирки годишно, а сега имаме пат за враќање во бизнисот, кој е сосема неизвесен.
Накратко, како Long Play ја избутка 2020-та година? Дали успеа да го задржи својот тим заедно? Дали материјалните загуби се надоместливи?
- Long Play го задржа тимот и навистина сум горд на тоа. Не беше лесно да се издржи, а на моменти се чинеше дека лудилото никогаш нема да запре.Мислам дека сите финансиски загуби се компензираат, но дека ќе ги почувствуваме последиците од напуштањето на некои драги и важни луѓе засекогаш.
Многу активни во издаваштвото. Неодамна издадовте интересен бутлег од групата „Тунел“ ... Но, тоа е само една од насловите. Што е следно? - Бидејќи не можевме да правиме концерти, решивме да ја зајакнеме нашата издавачка активност. Long Play досега издаваше само уметници со кои сме работеле на концерти, и наши ексклузивци.Започнавме акција која првенствено е насочена кон млади, не етаблирани автори и добивме многу интересни снимки. Младиот уметник Ден е последниот во низата што потпиша договор со Long Play, со што најавивме влез кај помладата публика која го сака новиот звук. Во следниот период ќе објавиме серија нови синглови.
Како гледате на постојаната популарност на песните од групата „У Шкрипцу“, каде бевте член и автор, а кои ги откриваат и новите генерации?
- Убавината на музиката е токму во тоа што таа комуницира со сите генерации. Дека нашите песни сè уште се слушаат, тоа навистина не можевме ниту да замислиме во нашите најубавите соништа.
У Шкрипцу, онака како ги виде фотографката Горанка Матиќ
Песните траат подолго од нас и единствено тие се важни. Ако погледнам наназад четириесет години, можам да кажам дека бевме многу посветени и искрени во она што го правевме.
Ние не се измачувавме, ниту себеси, ниту публиката. Постоевме сè додека тоа имаше смисол.
Последниве години вашето име беше врзано за соработка со Амира Медуњанин и Дарко Рундек. Тоа деловно пријателство стана и приватно дружење. Што планирате со овие уметници во оваа година?
- Се надевам дека ќе имаме можност да организираме големи концерти во Белград и низ цела Србија. Со Дарко соработувам 20 години, со Амира 10, и горд сум што сум дел од нивните кариери.
Некои пријателства се вечни - Микица Здравковиќ и Зоран Вуловиќ
Што Ви е интересно од музичарите од Македонија? Кого концертно би го претставиле во Белград?
- Еден од најубавите концерти што ги гледав во последно време е концертот на Влатко Стефановски и Матија Дедиќ на Белградскиот џез фестивал. Влатко е некој со кого секогаш би сакал да работам. Фактот дека тој е голем виртуоз и голем уметник го прави постојано атрактивен. Инаку, јас сум фан на групата „Мизар“.Сепак, мислам дека немаме многу информации за новата македонска сцена. Последниот бенд што ми привлече внимание е „Funk Shui“ и се надевам дека ќе ги видиме на некои од фестивалите што ги организираме во блиска иднина.
Сегмент од последниот концерт на Балашевиќ и Long Play. Крагуевац, Јануари '20.
Во изминатата година, некои големи луѓе и музичари нè напуштија, некои Ваши лични пријатели ... Како ги доживеавте тие збогувања со Микица Здравковиќ член на „Човек без слуха“, Балашевиќ, Миша од „Рибља чорба“, Драгољуб Ѓуричиќ ... Некои работни места останаа недовршени, како Балашевиќ во Ниш, концерт за кој градските власти таму немаа слух...
- Последниот концерт на Балашевиќ го направив заедно со Микица Здравковиќ на 25 јануари 2020 година во Крагуевац. Кога ќе загубите пријател, знаете дека сте загубиле и дел од себе. Со заминувањето на Ѓоле, Микица, Миша, Драгољуб..., сите изгубивме дел од животот. Засекогаш. Изгубивме музика што нема да ја слушнеме, ја изгубивме добрината што ја носеа овие уметници.Само неговите песни можат да ја пополнат болката која остана зад Балашевиќ, и тие ќе нè потсетуваат за тоа колку е мала и безначајна секоја политика, пред моќта и убавината на поезијата.
У Шкрипцу, онака како ги виде фотографката Горанка Матиќ
Некои пријателства се вечни - Микица Здравковиќ и Зоран Вуловиќ