Податоците што го изненадија деловниот свет се извештајот на KPMG по разговорот со 1.325 извршни директори низ целиот свет на крајот од минатата година. Во еден дел беше наведено дека 80 проценти од директорите, се сигурни дека работата од дома ќе исчезне во рок од три години. Континуираниот бран наредби за враќање на вработените во канцеларијата во 2025 година (предводен од Google, Amazon и Starbucks) се чини дека го потврдува овој став на лидерите, објави Бонитет.
Но, вистинската слика за работата од дома, според новите податоци од најновото издание на The Flex Index од тинк-тенкот Work Forward и Boston Consulting Group, според истражувачката Џесика Стилман, е малку посложена. Не е сè толку едноставно и лесно.
Побрз раст за 1,7 пати
Додека многу големи компании сега бараат од вработените да се вратат во канцеларија со полно работно време, значителен број ги игнорираат овие нарачки. Во меѓувреме, помалите фирми остануваат посветени на работата од дома - 67 проценти се целосно флексибилни, што значи дека вработените можат да работат од далечина колку што сакаат, а 83 проценти нудат некаков вид флексибилност.
Малите бизниси, исто така, имаат корист од тоа што не го следат трендот на враќање во канцеларија. Флексибилните компании растат 1,7 пати побрзо од оние на кои им се потребни „задници во столови“, истакнува Стилман.
Дури и кога се земаат предвид и се споредуваат разликите во индустриите (ИТ и градежништво, финансиски сектор и храна), резултатите велат дека флексибилните компании растат 30 проценти побрзо на годишна основа. Истите резултати се добиени кога се споредуваа големите и малите компании, вели за Inc.com извршниот директор на Work Forward, Брајан Елиот.
Работа од дома, реална состојба
Не е ново вработените да се спротивставуваат на наредбите да се вратат во канцеларија. Податоците за користење на мобилни телефони, времето поминато во сообраќај и други извори анализирани од економистот на Стенфорд, Ник Блум, покажаа дека додека бројот на нарачки за враќање се зголемува, вистинското присуство не се зголемува.
Повеќе компании во пракса работат на хибриден модел
Колку и да инсистираат извршните директори на потребата „сите да бидат заедно“, повеќето компании во пракса работат на хибриден модел. И тоа не се менува.
Овој последен извештај само го потврдува тој тренд. Побарувачката за канцелариски работници со полно работно време можеби се зголемила за речиси два проценти во текот на изминатите два квартала, но половина од тоа зголемување доаѓа од владини работни места (во Америка, причината е рестрикцијата на администрацијата на Трамп против работата од дома). Но, вистинските бројки на присуство остануваат „рамни како палачинка“, вели Блум.
Повеќето помали фирми дури и не се обидуваат да ги вратат вработените во канцеларија со полно работно време. „Додека фирмите од листата Fortune 100 ги заострија своите политики, помалите фирми не го следат примерот“, се вели во извештајот.
Помали компании и работа од дома
За помалите компании, тоа е едноставно паметен бизнис потег, смета Елиот.
„Без оглед на големината, флексибилноста е конкурентска предност. Во секоја индустрија има компании кои ја користат флексибилноста за да привлечат и задржат таленти“, вели тој. Одличен пример за ваквиот став е телекомуникацискиот гигант AT&T – кога воведе полно работно време во канцеларија, конкурентот Verizon ги присвои некои од неговите најдобри вработени и таленти.
Дури и ако вашите вработени останат откако ќе им наложите да се вратат во канцеларија со полно работно време, веројатно нема да бидат задоволни од тоа, потсетува Стилман.
Повисокиот раст кај пофлексибилните фирми е „барем делумно резултат на поголемата ангажираност на вработените: обврските со полно работно време од канцеларијата ја намалуваат, што доведува до „тивки отпуштања““, објаснува Елиот.
„Ако се однесувате кон возрасните како кон деца и ги принудувате да маршираат во канцелариите пет дена во неделата, тие само ќе „работат по часовна стапка“. Така стојат работите денес.
Обврската за враќање во канцеларијата ги иритира вработените, но исто така води до „лоши практики на управување“. „Битката за далечинска работа честопати раѓа недоверба, принудувајќи ги менаџерите да се потпираат на физичко присуство како замена за деловните резултати. Така стигнуваме до големиот проблем – вработените трошат време создавајќи „изглед на зафатеност“ за своите менаџери.“
Поголема флексибилност, подобро управување
За среќа, за сопствениците на мали бизниси кои имаат пофлексибилен пристап, важи и спротивното. Работата од далечина често (иако не секогаш) води кон поефикасно и поефективно управување.
„Помалите фирми, со помалку ресурси, развиваат пософистицирани практики за управување засновани на доверба и резултати, додека поголемите фирми со обемни оддели за човечки ресурси се враќаат на надзор базиран на присуство“, вели Елиот.
Најдобрите фирми разбираат дека хибридните или политиките за „целосно работење од далечина“бараат „јасни цели, редовни прегледи и системи за одговорност. Придобивката доаѓа од градење на овие практики од нула, наместо нивна реорганизација со структури на команда и контрола“.
И јазот помеѓу начинот на кој помалите и поголемите фирми управуваат со далечинската работа само ќе се зголеми, верува Елиот.
Во големите компании, менувањето на практиките за управување во голем обем е потешко од издавањето задолжителни правила за присуство“, забележува тој.
„Во меѓувреме, помалите фирми стануваат подобри во спроведувањето на флексибилно работење, со што привлекуваат таленти што заминуваат и растат побрзо“.
Не наседнувајте на трендот
„Пораката за сопствениците и менаџерите на мали бизниси е едноставна: Не верувајте во овој тренд на враќање во канцеларија. Да, сè повеќе големи компании бараат од вработените да се вратат. Но, тоа не значи дека вработените се придржуваат. Без разлика колку се успешни во доведувањето на сите на лице место, овие компании се чини дека плаќаат за својата упорност со намалување на ангажманот на вработените и, на крајот, со растот. Со придржување кон своите принципи на далечинска работа, малите бизниси можат да си дадат конкурентска предност“, уверува Елиот.
