Новиот прашок за апсорбирање на јаглеродот би можел да биде „квантен скок“ во борбата против климатската криза. Според раните тестови, нешто повеќе од 200 грама прашок може да отстрани јаглерод диоксид колку едно дрво. Откако прашокот ќе го апсорбира јаглеродот, може да се пушти во безбедно складирање или да се користи во индустриски процеси, како што е карбонизација на пијалаци.
„Ова навистина решава голем проблем на полето на технологијата и сега ни дава можност да го зголемиме производството и да почнеме да го користиме“, вели Омар Јаги, хемичар од Универзитетот во Калифорнија, Беркли. Тоа не е првиот материјал што апсорбира јаглерод, но „тоа е квантен скок над другите соединенија во однос на издржливоста на материјалот“.
Прашината е позната како ковалентна органска структура, со силни хемиски врски кои извлекуваат гасови од воздухот. Материјалот е и издржлив и порозен и може да се користи стотици пати, што го прави супериорен во однос на другите материјали што се користат за фаќање јаглерод.
Овој хемичар со децении работи на слични материјали. Тоа е дел од пошироките напори за зафаќање на мали количини јаглерод од воздухот -- или од електраните или од воздухот околу градовите. Истражувањето на Јаги, со колегата Ц'хуи Џоуом и други соработници во неговата лабораторија, беше објавено во списанието Nature минатиот месец.
Истражувачите откриле дека овој прав може успешно да апсорбира и ослободи јаглерод повеќе од 100 пати. Се полни со јаглерод за околу два часа, а потоа треба да се загрее за да се ослободи гасот пред да може да се рестартира процесот.
Потребна е температура од само околу 49 степени Целзиусови за да се ослободи јаглеродот; што е значително подобрување во однос на другите методи, кои бараат многу повисоки температури.
Таа карактеристика значи дека местата што веќе произведуваат дополнителна топлина - како што се фабриките или електраните - можат да ја користат за ослободување на гасот и рестартирање на циклусот. Материјалот би можел да се вгради во постоечки системи за зафаќање на јаглерод или некоја идна технологија.
Јаги вели дека би можел да замисли иднина каде што луѓето градат големи фабрики користејќи го ова соединение во секој град од милион или повеќе жители ширум светот. Тој планира да ја зголеми употребата на овој прашок за апсорбирање јаглерод во неговата компанија Атоко со седиште во Ирвин, Калифорнија, и верува дека може да се произведат повеќе тони за помалку од една година.
Според научниците, многу иновативен и ветувачки изум
Шенгчијан Ма, хемичар од Универзитетот во Северен Тексас, кој не бил вклучен во работата, вели дека технологијата може да ја промени играта. „Еден од најголемите долгорочни предизвици за директно зафаќање на воздухот лежи во високите температури на регенерација“, истакнува Ма, додавајќи дека новиот материјал може значително да ја намали енергијата потребна за директно зафаќање воздух, што го прави „многу иновативен“ и „многу ветувачки“.
„Треба да ги намалиме нашите емисии кои произведуваат ефект на стакленички гасови и тоа треба да го направиме брзо“, вели Фарзан Каземифар, машински инженер на Државниот универзитет во Сан Хозе, кој не бил вклучен во новата студија.
„Краткорочно, замената на големите емитери на јаглерод диоксид - како што се електрани на јаглен - со обновлива електрична енергија нуди најбрзо намалување на емисиите. Меѓутоа, долгорочно, ако емисиите не се намалат со посакуваното темпо, или ако се интензивираат ефектите од глобалното затоплување, можеби ќе треба да се потпреме на технологии кои можат да го отстранат јаглерод диоксидот од атмосферата, а директното зафаќање на воздухот е еден од тие технологии“.
